یه زمانی چقدر اینجا

"نشود فاش کسی آنچه میان من و توست"

میخوندم

دل دل دل

نکن بیا سمتم هی

عشقت بم

نذار یوقت کمتر شه

اگه یکی بود که اینو مینوشتم براش خیلی خوب میشد!

توی دنیای به این بزرگی...

من باید در به در میگشتم دنبال چیزی که ساده ترین حقم بود؟

عشق!؟

حق دارم دلم بخواد تو دنیام فقط اون باشه

دلم میخواست از روز اول زندگیم تا روز اخرش فقط اونو میدیدم

فقط اونو میشناختم

اول و آخر و وسط دنیام فقط اون میشد

اینجوری حتی هیچوقت دلم عشق نمیخواست چون عملا هیچ تجربه اجتماعی در مورد عشق نداشتم و حتی نمیدونستم که چیه!

مرکز دنیام اون میشد و همیشه شاد بودم

تلخ بود این دل کندن

تلخ بود ولی شد

دلم نمیخواست بشه ولی شد!

به گلوم رسیده بود تا تموم شد...

امروز همه چی فقط خستم کرد...

هیچی نبود که انچنان بهم انرژی بده یا حالمو خوب کنه...